Mga Kabalbalan sa Paghahanap ng Trabaho.

CHAPTER 9
"WEH."

"We're not here to save the world, we're here to make a difference."

'Yan yung isa sa mga sinabi sa'min ng boss naming si Sir Io nung unang araw namin sa trabaho, October 1. Maya ko na i-eexpound yung tungkol dyan sa quote na yan. hehe. Dito muna tayo sa celebration part. At sa wakas, nakapagsimula na rin sa trabaho.

Matapos ang 67 days ng pagaantay pagkatapos makapagpasa ng requirements,  mahigit 30 trips sa MRT, 1 trip sa taxi, sangkatutak na trip sa jeep, at 184 days pagkatapos ng graduation e officially na kong nagretire sa mundo ng unemployment. Hindi man ako kasing bilis nagkatrabaho tulad ng iba kong ka-batch, wala akong pinanghihinayangan sa oras na ginugol ko sa pagiging unemployed, in short, masarap tumambay. Ilan sa mga nagawa ko sa 184 days na yun e itong mga to: nakatapos ng 9 na series at nakasubaybay ng 5 on-going series ng anime, nakapanood ng 15 documentaries, nakabasa ng 8 issues ng Reader's Digest, at ilang araw sa gym, basketball at gitara. At higit sa lahat 184 days na nakaharap sa computer at Facebook (kakalaro ng Mafia Wars at Texas Poker). Kung kumikita lang ang pagfe-Facebook e malamang kaya ko nang bayaran ang utang ng pilipinas. hahaha.

Mga Kabalbalan sa Paghahanap ng Trabaho.

CHAPTER 8
"Pheromones is in the Air"

Medyo matagal na rin nung huli akong nagsulat ng bagong chapter dito. Nagaantay kasi ako ng magandang timing para magsulat e. At inabot na 'ko ng mahigit isang buwan sa kaantay (apparently, still counting) ng timing na yon. Pero bago ang kwentong antayan na yan e hayaan nyo muna akong ikwento ang ilan sa mga kabalbalang inabot at nasaksihan ko sa aking job seeking adventures.

P.S. Sa mga inosente't walang bahid ng kung anumang dumi ang utak e wag nyo nang ituloy ang pagbabasa neto. Pero kung hindi nyo mapigilan ang sarili nyo, wag nyong kalimutan na binalaan ko kayo. Walang sisihan kung ako ang nakade-virginize ng malinis na utak nyong yan. haha.

9am, July 27. Sa KFC sa Ayala-MRT ko na napagpasyahang mag-agahan. Sarado pa kasi ang SM, Landmark, pati na rin ang Greenbelt. Katatapos ko lang nun magpasa ng requirements sa BPI, Ayala avenue cor. Paseo de Roxas, sa tapat ng Ninoy Aquino Monument. Inabot din ako ng dalawang linggo bago makumpleto ang medyo MAHABANG checklist ng mga requirements. Habang ineenjoy ko ang kasiyahan na sa wakas e contract signing nalang ang aantayin ko pati na rin ang agahan ko e medyo dumampi sa pandinig ko ang usapan ng dalawang tao sa tabihan ko. Pangalanan natin silang "padudaboy" at "padudagirl". Medyo hindi ko na narinig (o ginustong pansinin) ang naunang usapan nila, pero eto yung "nakakatuwang" part. hehe.

Mga Kabalbalan sa Paghahanap ng Trabaho.

CHAPTER 7

"sabaw"

Pasensya na kung ngayon lang to nasundan. Maraming ginagawa e. Next time ikukwento ko kung anong pinagkakaabalahan ko nitong mga huling linggo. At para malibang ko kayong mga masugid kong tagasubaybay (kung meron man), e papakita ko sa inyo ang isang makabagbag-damdaming REACTION PAPER na ipinasa sa akin ng isa sa aking mga fans. Hehe, joke lang. Galing to kay Steven, yung recent solo applicant ng UP Agribusiness Society na nauto ko nung huli akong naghasik ng lagim sa elbi. Ok, eto na. Hindi ko na inedit to. Nakakatamad.

Ang kwento ay umiikot sa mga adventures ng paghahanap ng trabaho after makagraduate ng college. Isang challenge na kailangang malampasan lalong lalo na ng mga fresh graduates. Mahirap maghanap ng trabaho. Maraming pgadadaanan na proseso – nandyan na ang mga pagkahaba habang forms na kailangang fill-upan, mga interviews, mga madugong exams, mga masusungit na tao sa front desks. Pero parte na yan ng buhay. Kailanagang mgahanap ng hanapbuhay upang mabuhay.

 Sa paghahanap ng trabaho kailangang madiskatre. Ayon sa kwento kailangang punctual sa mga interviews o exams. Kailangang with pleasing personalities with all the corporate attire. Naka neck tie pa nga raw eh. Dapat may prescence of mind. Marunong sumunod sa instructions. At kailangang matyaga. Pero kahit mahirap yung adventure ng paghahanap ng trabaho e kahit papano ay naeenjoy naman. Hindi naman lahat e matatangggap o makakakuha ng trabaho o mapapasukan pakatapos na pakatapos grumaduate ng college eh. Tyaga at swerte lang ang kailangan. Sa ngayon eh hindi ko pa masayadong maiintindihan o madadama ang paghahanap ng trabaho sapagkat ako’y estudyante palang ng college. Pero makakatulong din ang mga characteristics sa paghahanap ng trabaho na nabanggit ko sa pang-araw-araw na gawain. Sa pakikisalamuha sa kapwa. Sa acads.

 
*sir pasensya na sir late ko na po naisend. Marami po ginagawa. Di na nakakapagnet.

         Lubos na gumagalang,
Steven

Mga Kabalbalan sa Paghahanap ng Trabaho.

CHAPTER 6
"GG"

Sorry to disappoint you guys. Ang bida sa bahaging ito e ako lamang. Walang ibang character kundi ako. Kung hinahanap nyo si Melbax the Xeroxboy, pasensya na pero wala talaga. Kwento ko to. Haha.

Matapos ang nakakapagod na mga pangyayaring inabot namin sa Chapter 5 e maaga akong nakatulog paguwi ng bahay. Ah. Hindi pala, kasi tinype ko pa yung Chapter 4 na nabura ng Multiply bago ako natulog. Hindi ko alam kung anong pumasok sa kokote ko at di ko chineck yung e-mail ko e online naman ako. Kinabukasan, as usual tinanghali nanaman ako ng gising. Matapos magmumog, maghilamos, magtanggal ng muta, at nag agahan e nag online na ko. Syempre SOP na yung pagchecheck ng e-mail. Nagulat ako dahil sa usual na jobstreet notifications e may naliligaw ata. Ang nakalagay e *IBM Confidential... (Hindi ko na kukumpletuhin dahil confidential nga e).

Mga Kabalbalan sa Paghahanap ng Trabaho.

CHAPTER 5
"270"

Ang mga kaganapan sa bahaging ito ng aming adventures ay nangyari lahat sa kompanyang itatago natin sa pangalang Toyota, sa Pasong Tamo. Yung mga naunang pangyayari e nangyari kasama nung sa huling chapter. Sinama ko nalang dito para isang bagsakan nalang. Ok, eto na. Nga pala, congratulations sa iyo na nagbabasa neto dahil naaatim mo paring basahin ang kabulastugang ito. Sa mga nagbasa simula nung chapter 1, palakpakan ang iyong sarili dahil sa iyong kaboringan sa buhay e napadpad ka sa page kong ito. Kilala ko kayo dahil nalabas yung mga mukha nyo sa "people who viewed this page". haha. Salamat. :)

*EDIT. ahhh. The beauty of Multiply. Sadly, wala na yun ngayon.*

Siguro mga past 1pm na nung napadpad kame sa Toyota, ito yung pangatlo naming napuntahan bukod sa GlaxoSmithKlyne, sa Nissan at Volvo. Sa mga walang experience sa paghahanap ng trabaho, ang first step sa pagwowalk-in ay ang pagtatanong sa sekyu. Kadalasan e sa kanila na binibigay yung resume. Ewan ko nalang kung talagang nakakarating sa HR yung mga resume na napasa o naipahid na sa taeng natapakan. Kakaiba tong Toyota dahil ambait ng guard. Sinabihan kaming matatagalang umabot sa HR nila yung resume dahil busy daw sila. Pinayuhan kaming ibigay nlang ang mga ID namin para bigyan kame ng visitor's ID para diretso sa loob ng opisina na kame mag abot ng resume. Pagkatapos magtanong sa info desk e dumeretso kame sa third floor. Dahil pro si Melbax ay dire-diretso syang pumunta dun habang kame ni JP ay chill lang. Maya-maya ay sinitsitan si Melbax ng ateng nasa frontdesk sa third floor. Tinawag namin si Melbax, at pumunta naman syang pumuntang front desk. Ay, nga pla, ang SUNGIT ng ateng front desk na yun. Pramis. Dahil dito hayaan nyo akong bigyan sya ng pangalang ateng Meno, as in Menopause. Hahahaha.

Mga Kabalbalan sa Paghahanap ng Trabaho.

CHAPTER 4

"Mga Ungas at ang Lungsod ng Makati: Ang Muling Pagtutuos"

Ito ang kwento ng muling pagtutuos namin ng lungsod ng Makati dahil natuloy ang pinaplano naming walk-in sa BPI at sa iba pang kompanya sa Ayala ave. at sa Chino Roces ext. (a.k.a Pasong Tamo).

Napag-usapang magkikita-kita kme nila JP, Melbax, at Bojita sa Ayala station ng 8am para sabay sabay nang pumunta ng BPI. Sabi kasi ni Melbax e diretso nang interview at exam yun. Sobrang natuwa ako dahil nalaman kong meron palang FX na masasakyan galing samin papuntang SM Makati. Amazing! Hindi ko na kailangang mag MRT pa. Dumating ako ng Ayala-MRT ng mga 8:05 at nangungulit na sa text si Melbax ng "NASAN NA KAYO" na parang matatae na. Sa original na napag-usapan, e dadlawa lang kme ni Melbax ang sumipot. Dahil atat si Melbax, hindi na namin inantay si Bojita at JP at dumeretso na kme sa sakayan ng jeep papuntang Ayala ave. Buti naman at bihasa na kme dahil di na namin kinailangang gamitin ang mahiwagang mapa ni Melbax. Syempre, dahil beterano na si Melbax, sya ang pinauna ko papasok ng BPI. Dahil pro si Melbax, at mukha kameng mga mayayaman, ay dire-diretso kameng nakapasok sa BPI nang di tinatanong o hiningan ng ID ng mga guard. Diretso kami sa elevator papuntang 5th floor. Ito ang eksena sa elevator.

Mga Kabalbalan sa Paghahanap ng Trabaho.

CHAPTER 3
"Cellphone ala English con Sabog at si Melbax the Xeroxboy"

Isang linggo akong naghintay sa sinabi ni ateng John Clements na "wait for our call within this week", pero walang dumating na tawag. Tawag ng kalikasan pa siguro, oo (corny. bwisit). Bumalik nanaman ako sa normal na buhay sa pagiging tambay. Pero... alas diyes ng umaga eksaktong dalawang linggo makalipas ang adventures namin sa QC at Makati ay ginising ako ng tunog ng cellphone ko.

Cellphone: *riiiing
Ako: Bwisit na to. Ang sarap pa matulog eh. Sino nnman kaya to?!
Cellphone: 0917*******
Ako: Kainis. *pindot ng green na button. Ah. Hello?
Cellphone: Is this mister Ruben Simon (Pronounced as Simon, as in disipulo ni Hesu Kristo)
Ako: Ah. Yes, speaking. *takte, ni hindi pa man lang ako nakakapagmumog.
Cellphone: I am from IBM and I am here to conduct a short interview. Phone interview. I would like to confirm if you took the exam last June 1?
Ako: (pucha ano daw? interview?!) Ah. yes, I took the exam on that date.
Cellphone: Ok, I would like to ask if you already experienced short interviews.
Ako: (ano daw?!) Ah, yes. From John Clements.
Cellphone: No, actually, I'm referring to our company, IBM. If you were already interviewed.
Ako: (nak ng tokwa!!! bawas points!!! bwisit nman kasi kagigising ko lang) Ah. I'm sorry. No, not yet.
Cellphone: Ok, I will just ask you some questions about your resume.

Mga Kabalbalan sa Paghahanap ng Trabaho.

CHAPTER 2
"Si Ateng Kaklase Ko Daw at ang Pamatay na Exam"

Matapos ang madramang mga kaganapan sa Quezon City nung kinaumagahan ay sinadya naman namin ang napakayamang lungsod ng Makati. Syempre, kasama na dito ang makipagsiksikan sa mga tao sa MRT.

Eto ang eksena:

BEFORE: Para kameng mga susyalerong young professionals. With all the long sleeves, slacks and black shoes. You know.
AFTER: Parang mga yagit na nagpapanggap na susyalero dahil sa gusot na ang polo na plinantsa ng isang linggo (ay. kay Melbax lang pala dahil gusot-proof yung long sleeves na hiniram ko sa kuya ko) at pinagsawsawan na ang mga amoy namin dahil muntik na magkapalitan ang mga mukha namin sa iba pang pasahero sa MRT dahil sa sobrang sikip.

Mga Kabalbalan sa Paghahanap ng Trabaho.

CHAPTER 1

"Si Kuyang Taxi Driver at si Ateng Bumagsak na Pinagtawanan ni Melbax"

Sumama ako sa driver ni erpats papunta sa kompanyang itatago natin sa pangalang IBM dahil tinawagan ako para kumuha ng pre-employment exam. Ayos. Libre sa pamasahe, wala pang hassle sa paglalakad lakad at paghahanap ng sasakyan. 10 am yung schedule ko at dumating ako sa IBM ng 8 am. Ayos ulit dahil ang aga ko at nakapagkape pa ako sa ministop dahil napuyat ako sa kakapoker sa facebook. Eto namang si Melbax nangungulit sa text dahil papunta na daw si ungas. Fast forward... 9:30 na at nagpasiya na kong pumasok sa building ng IBM. BUT WAIT! Bakit parang ginagawa pa lang yung mga building at wala pang tao. PUCHA maling IBM pala yung pinagdalhan sakin! Malay ko ba na ang IBM sa Technopark sa Philcoa ay iba pa pala sa IBM sa Eastwood e pareho lang nman na sa QC yun. 9:50 na ko nang magpasyang magtaxi nlang papunta sa lintek na eastwood na yan. Pumara ako ng taxi.