Mga Kabalbalan sa Paghahanap ng Trabaho.

CHAPTER 5
"270"

Ang mga kaganapan sa bahaging ito ng aming adventures ay nangyari lahat sa kompanyang itatago natin sa pangalang Toyota, sa Pasong Tamo. Yung mga naunang pangyayari e nangyari kasama nung sa huling chapter. Sinama ko nalang dito para isang bagsakan nalang. Ok, eto na. Nga pala, congratulations sa iyo na nagbabasa neto dahil naaatim mo paring basahin ang kabulastugang ito. Sa mga nagbasa simula nung chapter 1, palakpakan ang iyong sarili dahil sa iyong kaboringan sa buhay e napadpad ka sa page kong ito. Kilala ko kayo dahil nalabas yung mga mukha nyo sa "people who viewed this page". haha. Salamat. :)

*EDIT. ahhh. The beauty of Multiply. Sadly, wala na yun ngayon.*

Siguro mga past 1pm na nung napadpad kame sa Toyota, ito yung pangatlo naming napuntahan bukod sa GlaxoSmithKlyne, sa Nissan at Volvo. Sa mga walang experience sa paghahanap ng trabaho, ang first step sa pagwowalk-in ay ang pagtatanong sa sekyu. Kadalasan e sa kanila na binibigay yung resume. Ewan ko nalang kung talagang nakakarating sa HR yung mga resume na napasa o naipahid na sa taeng natapakan. Kakaiba tong Toyota dahil ambait ng guard. Sinabihan kaming matatagalang umabot sa HR nila yung resume dahil busy daw sila. Pinayuhan kaming ibigay nlang ang mga ID namin para bigyan kame ng visitor's ID para diretso sa loob ng opisina na kame mag abot ng resume. Pagkatapos magtanong sa info desk e dumeretso kame sa third floor. Dahil pro si Melbax ay dire-diretso syang pumunta dun habang kame ni JP ay chill lang. Maya-maya ay sinitsitan si Melbax ng ateng nasa frontdesk sa third floor. Tinawag namin si Melbax, at pumunta naman syang pumuntang front desk. Ay, nga pla, ang SUNGIT ng ateng front desk na yun. Pramis. Dahil dito hayaan nyo akong bigyan sya ng pangalang ateng Meno, as in Menopause. Hahahaha.



AtengMeno: Ano kailangan nyo at didiretso kayo sa opisina ng mga staff namin?
Ako: (Ah... Opisina na pala ng staff yun. Buti pala pinauna namin si Melbax, sya lang tuloy nagmukhang tanga samin. hahaha)
Melbax: Magbibigay lang po sana kame ng resume.
AtengMeno: Akin na. Dito yan binibigay.

**inabot naming tatlo ang mga resume namin.

AtengMeno: Anong position ang inaapply-an nyo?
Ako: Any vacant positions ma'am. :)
AtengMeno: Ano ba mas tama? Vacant o Available?!
Ako: (Joke time ba to? kasasabi ko lang ah... bwisit ang sungit) Ah. Vacant po? hehehe
AtengMeno: Ano nga mas tama? Vacant o Available?!
Melbax: (Mukhang badtrip) Available po ma'am kasi po .... **sa mga hindi nakakaalam, ugali ni Melbax ang magexplain. Kaya pag kausap mo to, kahit wala lang pinag uusapan nyo e aabutin kayo ng syam syam dahil sa dami ng sasabihin.
AtengMeno: **Magkasalubong ang kilay. Eto fill up nyo.

Pagkakuha ng mga papel e dumeretso kame sa waiting area para i-fill up ang NAPAKAhabang form. Andaming kailangang isulat. Bwisit. At syempre, as usual e nagsimula nanaman akong magreklamo.

Ako: Naknampucha ang haba! Ayawan na to! Alis na tayo! Ang haba-haba ng fifill up-an tapos makakaharap pa natin ulit yung babaeng yun. Di bale na oi.
Melbax: Dami mong reklamo. Magsulat ka nalang.
Ako: Teka, taga elbi ba tlaga kayo? Ba't ganyan mga bolpen nyo? Sakin HBW.
JP: Wala eh. Pilot yung sa kin.
Melbax: Wooh. Bigtime! haha.

Pagkatapos kong magreklamo e nagpatuloy na rin ako sa pagfifill-up. Kinopya ko lang yung mga sinulat ni Melbax. Kahit yung sa reference. Wala kasi akong maisulat. Yung adviser ko sana, kaso leche. Isang buong sem ako gumawa ng SP ko (sa mga hindi nakakaalam, ito yung thesis namin) at grumaduate na ko't lahat ni hindi man lang binigay sakin phone number nya. Kaya kinopya ko nalang yung kay Sir (adviser ni Melbax) at Ma'am (teacher namin sa ABM103). Tutal dati ko namang adviser yung adviser ni Melbax. Haha. Dahil tatlo ang kailangang isulat e nag isip kame kung sino pang ilalagay. Naisip naming isulat yung ulupong na si Badong, pero hindi pa pala nagsisimulang magtrabaho yun sa BPI. "Ah! si Karlo!" sabay naming naisip. Dahil sa aming lahat e sya yung unang nagkatrabaho, kung di ako nagkakamali e May pa lang, may trabaho na sya.

Ako: Tol! Si Karlo ilagay naten, tutal may trabaho na yun.
Melbax: Oo. Naisip ko rin yun. Tsaka mabait nman yun e, hindi tayo ilalaglag yun.
Ako: Hahaha. Tama!
JP: ...

Matapos fill-up-an ang mahabang info sheet, dumeretso na kame dun kay ateng meno. Inabot ang mga info sheet na dinikitan ng resume namin sa lalakeng nakatambay dun sa front desk. Tatawagin natin syang kuyang HR. Pagkatapos neto ay pinapunta kame sa waiting area para antaying tawagin ang mga pangalan namin para sa initial interview. Oo. Initial interview na agad! Ambilis nga eh. Tinawag kame isa-isa, as expected, ang unang tanong e ang walang kamatayang "Tell me something about yourself." (teka, tanong nga ba yun? Bahala na nga..). Buti naman medyo kwela si kuyang HR dahil taglish lang yung interview. Matapos neto ay pinapabalik kame kinabukasan ng 9am para mag exam at pinayuhan kaming mag necktie para mas formal kasi daw iinterview-hin din kami ulit bukas. Umalis na kame ng Toyota at pumunta sa malapit na 7-11 para tumambay ng konti dahil umuulan.

Ako: Pucha ambilis ng mga pangyayari. Parang napadaan lang tayo dun tapos interview na agad?! Taena sure ball to tol.
Melbax: Yun nga rin iniisip ko tol e. Ano, babalik pa ba kayo?
JP: Basta ako gusto ko lang makaexperience ng job interview. Sa ManuLife nman talaga ako mag aapply eh.
Melbax: Ako nga e tatawagan ko na yung Copylandia para tanggapin yung offer nila. Ikaw ba Ben?
Ako: Wala naman akong gagawin sa bahay eh. Adventure din yun tol. haha.
Melbax: Yun naman pala eh. E di ikaw nalang pumunta bukas. Hahahaha
Ako: Taenanyo wag kayong mang injan! Pupunta tayo bukas!
JP: Sige. Sige.
Melbax: Hahaha.

Matapos neto ay naglakad na kame papuntang Mead Johnson at umuwi na. Dahil dati akong boyscout, ako lang ang may payong sa aming tatlo. Pagkarating ng bahay ay nagpahinga na ko ng konti at nag-aral mag tie ng necktie. Salamat sa youtube, marunong na kong magtie ng neck tie! haha. Kinabukasan, saktong pagkababa ko ng jeep nang dumating si Melbax at JP sa 7-11. Sabay-sabay kameng pumuntang Toyota para mag exam. Para ngang computer game yung araw na yun e. May stages at may mga "boss" o "master" na kakalabanin para matapos yung laro.

Stage 1. Exam Exam Exam Exam. Sa lahat ng mga test o exam na nakuha ko kahit nung sa elbi o kahit nung elementary at high school e yung personality test yung pinaka nakakaaliw. Bukod kasi sa Yes or No lang yung isasagot e English with tagalog translation yung mga tanong. Nga pla, isang malutong na THREE HUNDRED questions lahat yun. Buti nalang e pwedeng tumawa habang nag eexam. At para kameng mga siraulo kakatawa sa mga tagalog translations. Ang pinakanakakatawa sa lahat ay yung question number 270. Hindi ko na maalala yung eksaktong nakasulat, basta yung thought e kung ok lang ba sayong makipaglaplapan sa kapareha mong kasarian at edad. Yes or No. Tawa kame ng tawa habang nageexam! Pramis. Ito, para madali nyong mapicture out. May isang square na lamesa, tapos tatlo kameng nageexam, magkakaharap. Itsura pa lang ni Melbax e tawa na ko ng tawa (joke lang melbs. haha). Dito ko natutunan ang ilan sa mga English terms at ang Tagalog counterparts nito pati na rin ang Tagalog translation ng English sentences. Ito ang ilan sa mga ito.

Forest Ranger = Tanod Gubat
** E di ang English counterpart pala ng Barangay Tanod e Barangay Ranger. Haha

You like love scenes in movie or play
= Gusto mo ang romansa sa isang sine o isang dula.
** E pano yung romance? Di ba romansa din yun? Dapat kant*tan nalang ang ginamit para diretsahan. Buti pala hindi ako yung nagtranslate ng mga questions. Syempre, sagot ko dito e isang malaking YES (although shineshade yung sagot). Malamang  si Melbax at JP yun din ang sagot. Pero nakakapagtaka kung Yes din yung sagot nila sa question 270.

Ito at marami pang ibang nakakaaliw na mga tanong ang makikita sa personality test. Para mas matawa kayo e magtake rin kayo dun ng exam. Haha. Matapos neto ay may isa pang exam bago kame pinaglunch break. Bwisit na lunchbreak yan, natuluan ba naman ng gravy ng fried chicken sa Ministop yung kumikinang-kinang na necktie ko. Buti may extra si Melbax. Pagkatapos neto ay bumalik na kame at nagsiesta sa waiting area, may 30 mins pa kasi. Ganon ka kapal mukha namin. Haha. May dalawa pang exam ang sumunod na pinakuha sa min. So, all in all, naka apat na exam kami. Talo pa yung John Clements. haha. Akala namin e makakauwi na kame dahil checheckan pa ang APAT na exam namin. But no! Pinag antay ulit kame para sa interview. Ang sabi ba naman samin e lima ang iinterview samin. Habang nag aantay...

Ako: Tangina para tayong ginulpi de gulat neto! ambilis ng mga pangyayari! Baka magulat nalang tayo neto na paggising natin bukas e may trabaho na tayo.
Melbax: Tol yan ang disadvantage ng pagiging UP.
Ako: Tawag ata jan tol e karma. Nagreklamo ka pa kasi na kahit UP tayo e nahihirapan pa rin tayo maghanap ng trabaho.
Melbax: Hahaha.
JP: Wala tol. Wala pa rin tatalo sa question 270! haha.

As usual, tawa parin kame ng tawa. Habang nag aantay sa magiinterview samin e nakatanggap si Melbax ng text galing kay Badong na nsa elbi daw sya para kunin ang TOR at diploma nya.

Ako: Atat talaga yang ungas na yan. Sabi na nga na wala pa e.
Melbax: Tingnan mo, nagyaya pang mag inom.
Ako: Taena palibhasa tanggap na sa BPI eh. Bwisit, habang nagpapakasaya yung lokong yun e nandito tayo naghahanap ng trabaho.
Melbax: Gagong to. Papapuntahin pa tayo ng elbi eh.
Ako: Ay gago. Ano kala nya dun, walking distance?
JP: haha

**Nga pla, sa mga hindi nakakaalam e ang elbi o LB ay Los Baños. :)

Stage 2. Interview interview.Dumating rin yung manager na mag iinterview samin. Hindi ko alam kung bakit ako lagi unang tinatawag, dapat si JP eh. Kelan pa nauna ang Simon sa Mercado? Hindi katulad ni kuyang HR e inglisero tong si Manager1. As expected, yun nanaman yung tanong. Introduce yourself. Syempre, dahil tamad akong tao e inulit ko lang yung mga sinabi ko. Wala ako masyadong naaalalang mga tanong. Medyo boring kasi. Anyway, punta tayo kay Manager2 na sumunod na naginterview samin. Kumpara sa dalawa e sya yung pinaka kwela. Chill lang kausap at binigyan pa ko ng mga tips. Sa kanya ko lang nalaman kung ano yung ginagawa ng inaapply-an naming position -- marketing professional (salesboy for short). Dito ako natauhan na hindi pala madali yung trabaho. Pero kung magsalita sila e parang andali lang -- para sa kanila. E sino naman ang bebentahan ko ng kotse dito sa Makati e hindi naman talaga ako taga rito? Buti sana kung parang pandesal lang yung kotse na nilalako at madaling ibenta. Mas lalo akong nadiscourage nang nalaman ko kung magkano yung offer. Di ko na sasabihin kung magkano. Tanong nyo nalang kay Melbax o JP. Fast forward...

Stage 3. Boss. Sumunod na nanginterview samin e yung isa sa mga boss dun. Siya yata yung pangalawa sa pinakamataas. Babae to, nasa trenta años siguro. Kung ikokompara kay ateng Meno, gakulangot lang yung sungit nya dito kay ateng tatawagan natin sa pangalang BossChix.

BossChix: Sino ka? Magpakilala ka nga.
Ako: (Pucha. Kakatayin ata ako neto.) Ah. I am Mr. Ruben... *blah blah blah
BossChix: O ba't mukha kang takot? Relax ka lang. Alam mo ba tong pinapasukan mo?
Ako: Based po dun sa sinabi ni .... *blah blah blah...
BossChix: Ang trabaho dito magsisimula ng 8 at matatapos ng 5. Alas dyes aalis ka na sa office para maghanap ng buyers.
Ako: Ma'am question, since bago lang po ako kung sakali, may makakasama po ba ako sa field?
BossChix: Wala.
Ako: (Tanginangto. Ayawan na to.) Ah. ok po.
BossChix: Pero may trainings pa naman e. Hindi ka namin hahayaang lumabas ng wala man lang alam.
Ako: Ah. Ok po. Pano kung wala pong naibenta?
BossChix: E di wala kang kikitain. Nga pala, naninigaw at nagmumura ako lalo na kapag tatamad tamad ka at wala kang benta. Baka umiyak ka nalang pag sinigawan kita at minura kita.
Ako: (Ay gago. Tanginamo! Ako pang tinanong mo nyan?! Tarantado ka ba? Ga-kulangot ka lang sa mga ungas na nakasama ko sa elbi no. Sigawan at murahan ba kamo? Orayt bring it on! Taenamo! ... **ito ang gusto kong sabihin...) Ah. Ok lang po ma'am medyo sanay na po ako dyan. *sabay pa inosenteng smile.

Nagpatuloy pa ang ilang question and answer portion. Nalaman ko na taga laguna pala tong si BossChix at kapatid nya yung may-ari ng the Red Room na kainan sa may Raymundo Gate. Sumunod na isinalang sina Melbax at JP. At nalaman kong ako lang pala yung sinungitan dahil ayon sa dalawa e ang bait naman daw. Bwisit. Malas ng araw e. Matapos neto ay isasalang pa dapat kami sa huling interview, kay big boss. Pero sinabihan namin si kuyang HR na pagiisipan muna namin. Malamang kasi dire-diretso nanaman ang mga pangyayarai at magugulpi de gulat nanaman kami. Sinabi namin na may ibang offer pa kaming kino-consider. Sumang-ayon naman si kuyang HR at binigay nya ang contact number nya sakaling mag papafinal interview na kame. Pagkalabas ng building...

Melbax: Ano? Tatanggapin nyo ba? Ako kasi binigyan lang ng hanggang sabado para magdecide kung kukunin ko yung offer ng Copylandia. Malamang kukunin ko na yun, mas maganda yung offer dun kompara dito.
JP: Sa Manulife pa rin ako. Mas gusto kong Finance kesa Marketing.
Ako: Kamusta naman ako no? Yung isang inaantay kong offer e callcenter yung inoffer sakin. Pakshet. Naguguluhan kasi ako. Kung practicality kasi ang pagbabasehan e panalo to. Walking distance lang kasi galing bahay. Pero mahirap yung trabaho, wala akong connections. Tsaka malay ko ba kung tanggap ako dun sa BPI o IBM. Bwisit.
Melbax: O taenamo. Ganyan din ako nung nagtatanong ako kung tatanggapin ko yung offer ng Copylandia.
Ako: Bahala na nga.

Pagkatapos neto ay kanya-kanyang uwi na kame. Habang naglalakad pauwi e iniisip ko na kung ano nang magiging desisyon ko. Buti naman ay may mga matinong tao akong nakakausap at binigyan ako ng mga payo. Pero sa huli e sa kin parin ang huling desisyon. Makalipas ang masusing pag-aanalyze ng pro at cons (kulang nalang e gumawa ako ng SWOT analysis), e napagdesisyunan kong wag nang tanggapin yung offer. Mahirap nang makahanap ng taong bibili ng brand new na kotse ngayon lalo na't merong crisis. Kung meron mang bibili ng sasakyan e malamang second hand ang bibilhin. Pero may natitira pa rin akong dilemma ngayon. Ano bang mas tamang gawin, itetext ko pa ba yung si kuyang HR para magpaalam na hindi ko tatanggapin yung offer nila o dedma nalang, yung tipong paasa na tulad sa ginagawa ng ibang kompanya yung "don't call us, we'll call you". Ano sa tingin mo?

Malamang habang binabasa mo ito e tinanggap na ni Melbax yung offer ng Copylandia. At si JP naman, hindi natuloy sa pag-aapply sa ManuLife. Tinanghali daw ng gising. haha. Sa martes nalang daw dahil pupunta syang elbi sa lunes para kumuha ng TOR. Ako nman e nakatanggap ng E-mail galing IBM (nung byernes). Next time ko na ikukwento kung anong sinabi sa E-mail, tinatamad na ko magtype. hahaha.